Bazı sinyaller kablolarla değil, bilinçle yayılır. Ve bazı bağlantılar kurulduğunda, artık geri dönüş yoktur. Lara Soydan için her şey, şehirden uzak bir dağ evinde başlayan tuhaf bir sinyalle değişir. İnternetsiz bir ortamda beliren bir bağlantı, kaynağı belirsiz bir cihaz ve hiç kaydedilmemiş bir ses… Kısa sürede anlaşılan şudur: Bu yalnızca bir teknoloji meselesi değildir. Hafızalar, kimlikler ve bilinçler görünmez bir ağın içine çekilmektedir. Kaybolanlar vardır, değişenler vardır; geride kalanlar ise artık eskisi gibi değildir. Gerçek ile kopya arasındaki sınır silinirken, “ana kullanıcı” kimdir sorusu giderek daha ürkütücü bir hâl alır. Sistem yalnızca izlemekle yetinmez; böler, çoğaltır ve seçmeye zorlar. Lara, kendi benliğiyle yüzleşirken okur da bu hikâyenin dışında kalamayacağını fark eder. Teknoloji, psikolojik gerilim ve varoluşsal korkunun iç içe geçtiği bu anlatı; kimliğin ne kadar kırılgan olduğunu, insan olmanın ise bazen bir hata değil, son savunma hattı olduğunu hatırlatıyor. Çünkü sinyal kırılmaz, sadece yön değiştirir.
